Drewniany kościół parafialny p.w. św. Wawrzyńca z 1717 r. w konstrukcji zrębowej na rzucie krzyża greckiego, zbudował cieśla Jakub Sedlaczelt z Gliwic.
Wieżę czołową w konstrukcji słupowej o lekko pochyłych ścianach szalowanych deskami dobudowano dopiero w 1830 r.

W 1975 r. świątynię przeniesiono do Ligockiej Kużni, gdzie otrzymała wysokie (znacznie· wystające ponad teren) podpiwniczenie, które pełni obecnie funkcję punktu katechetycznego.

Prezbiterium i boczne ramiona transeptu uzyskały trojboczne zamknięcie. Od strony południowej występują dwie przybudówki, z których jedna - przy prezbiterium pełni rolę zakrystii, druga zaś, przytykająca do nawy i ramienia transeptu - pełni funkcję bocznej kruchty. Trzecią przybudówkę poprzedzającą wieżę stanowi kruchta, przez którą prowadzi główne wejście do kościoła z nieautentycznymi schodami żelbetonowymi.

Kościół nie posiada sobót. Korpus kościoła nakryty jest dachami dwuspadowymi, pobitymi gontem, a jego śćiany zabezpiecza oszalowanie z desek.

Wieżę - dzwonnicę nakrywa gontem kryty dach czterospadowy o zaklęsłych płaszczyznach z czworoboczną latarnią i kopułka. Na skrzyżowaniu kalenic dachu osadzona jest ośmioboczna wieżyczka na sygnaturkę z latarnią, którą wieńczy kopułka pobita gontem.

Kościół kryje bardzo cenne wyposażenie wnętrz, m.in. zabytkowe ołtarze z XVIl i XVIII wieku, barokowe obrazy, cenną rzeźbę rokokową św. Jana Nepomucena, krucyfiks późnobarokowy.

Najcenniejszym zabytkiem ruchomym wnętrza jest obraz Męczeństwo św. Wawrzyńca z 1685 r. pędzla Michała Willmana, zwanego Sląskim Rafiłelem. Obraz ten wraz ze częścią wyposażenia przeniesiono w 1810 r.do
kościoła cysterskiego w Rudach. Do tego czasu bowiem kościół boguszowicki był filią rudzkich Cystersów.

Cennym zabytkiem jest także późnorenesansowy ołtarz z połowy XVII wieku z pięknym: obrazem Matki Bóskiej z Dzieciątkiem w złoconej sukience.